مداحی و هزار دردسر
امشب تاسوعاست و شیعیان عزادار سالار شهیدان
معمولا در گذشته های نه چندان دور، در ایام محرم روحانیون معروفی در مساجد شهر، جدی ترین بحث های تاریخی در مورد قیام ابی عبد الله (ع) را مطرح می کردند و فرصت خوبی برای آموختن درس، از حادثه ی کربلا بود. البته مکمل این سخنرانی ها، دسته های نوحه و سینه زنی بود که عاشقانه به محضر امام حسین عزاداری می کردند.
اکنون فضای نوحه خوانی ریتمیک در بسیاری از جاها حرف جدی تری از گفت و شنودهای علمی و تاریخی و حتی نوحه خوانی های سنتی دارد. در بسیاری از خیابان های تهران، در این دهه ی محرم به راحتی صداهای اکودار ریتمیک جوانانه از اتومبیل ها به گوش می رسد که با صدایی که معمولا برای موسیقی های تکنو کاربرد دارد، نوحه های ویژه پخش می کنند.
در کنار خیلی از خیابان ها یا به صورت چادر و یا در بعضی پاساژها، از اول محرم cdهای نوحه می فروشند. مداحان مدرن و جدید چنان ریتمیک کار می کنند که در مضمون شعرها، تفاوتی با ترانه های مشهور ندارد. هفته ی پیش به عنوان رهگذر و مشتری به یکی از این خیمه های بزرگ رفته بودم، خیلی راحت خانمی از فروشنده می پرسید که هلالی با آهنگ شادمهر داری؟ و فروشنده هم تحویل داد. دیگری خواستار سیب سرخی با آهنگ فریدون بود. معنای این سؤالات هم این است که از مداحی که شعرش را بر وزن ترانه ی شادمهر و یا فریدون خوانده داری یا نه؟ اساسا عالم مداحی های نوین کاملا یک عالم متفاوت با گذشته هاست و دارای تقسیم بندی های گوناگون، مریدهای ویژه و طرفداران مختلف شده است.
فضای نوحه خوانی ها ی جدید، یک فضای کاملا موزیکال و نیز جوانانه شده. خیلی ها از این فضا نگرانند و شاید با نگاهی هم که دارند حق داشته باشند. اما من اعتقاد دارم همین که گروهی از جوانان در این فرصت با نام امام حسین زندگی می کنند، امری قابل تقدیر و احترام است.
مجددا تاسوعای حسینی بر همه تسلیت باد.
